بسم الله الرحمن الرحیم

حرکت به سمت اصلاح الگوی مصرف

از نسل ایرانا

مثل برق گذشت. انگار همین دیروز بود که عرب ها آمدند. انگار همین دیروز بود که رستم فرخ هرمز از ترس سپاه عرب خود را به رودخانه انداخت. گویا همین دیروز بود که یزدگرد جنگ نهاوند را به عرب ها واگذار کرد و ایران را. اینکه عرب که بود مهم نیست مهم این است که با خود چه داشت. تمدن باستانی به بن بست رسیده بود. ساسانی اگر تدبیر و قدرت داشت شکست نمی خورد از نیمچه سپاه عرب. عرب دانسته یا نادانسته تمدن ایرانی را احیا کرد. با اسلام احیا کرد.

قرن ها سپری شد تا ایرانی گوهر ولایت را در قلب خود تثبیت نماید. جوان ایرانی آن روز نبود. روزی که بیت محترم امام گاهی سوار گاهی پیاده بر در خانه های انصار و مهاجر می رفتند. روزی که انصار و مهاجر به راحتی نوشیدن یک لیوان شربت خنک امامشان را رها کردند. آن روز جوان ایرانی نبود. تازه مسلمان شده بودند. نظام و سازمان نداشتند. مدتها تحت ظلم بودند. از وقایع پایگاه اسلام دور بودند. اخبار صحیح به دستشان نمی رسید. خلاصه در جریان نبودند. آن روز جوان ایرانی نبود تا ببیند با امام و همسرش در مدینه شهر خودشان چطور معامله می شود. آن روز جوان ایرانی نبود تا به خاطر رحلت پیامبرش عزای عمومی اعلام کند. آن روز جوان ایرانی در سقیفه نبود تا با انصار و مهاجر برنامه مناظره راه بیندازد. و جوان ایرانی همچنان در کار خویش بود و زمان می گذشت. جوان ایرانی نبود تا به طلحه و زبیر بگوید که از چه جریانی بازی خورده اند. مگر امام برای حفظ آنها از تلاشی دریغ کرد؟ آنها باری خوردند و بر امام و اتحاد و قانون شمشیر کشیدند. حتی آن روز که صفین به پا شد هم جوان ایرانی نبود. نبود تا اشعث ها را از اطراف امام بزداید. ایرانی ها نبودند تا در آن کارزار بگویند که عمروعاص کجا و قرآن بر نیزه کجا! اگر جوان ایرانی بود که کار به حکمیت کشیده نمی شد چه رسد به اینکه مالک برگردد و ابوموسی حَکَم شود و نه ابن عباس. اگر جوان ایرانی بود که امام حسن سلام الله علیه به صلح نمی رسید. صلح با معاویه؟ امروز ما از جاری شدن ناممان هم بر زبان صهیونیست ها کراهت داریم چه رسد به صلح تحمیلی. امام چه کشید از تزویر نخبگانش؟ همه اینها یک طرف اما جوان ایرانی در 28 رجب هم نبود. روزی که امام حسین سلام الله علیه را به بیعت با یزید خواندند. ماجرایی که قافله را راهی کرد. کاروان امام عازم مکه شد. کاروان الان در مکه ساکن است. اوایل شعبان رسیده اند و هستند تا اوایل ذی الحجه. 130 روز در مکه منتظرند. منتظر ما.

جوان ایرانی در کربلا هم نبود. در سال ۲۶۰ هم نبود اگر بود که غیبت صغری نداشتیم. در سال ۳۲۹ هم نبود اگر بود که غیبت کبری نداشتیم. جوان ایرانی همچنان درگیر پیمودن گردنه های علم و عمل بود. نتوانست از پس حکام ظلم و جور برآید. هر از گاهی ستاره ای می درخشید اما کم فروع در حکومت داری. همان تک ستاره ها نیز با حمله مغول تار و مار شدند و دوباره جوان ایرانی به کار خود مشغول شد. صفوی ها طلیعه ستاره نوظهوری را نوید دادند اما اما و صد اما که قاجار آن را هم بر باد داد.

سرانجام خط تولید کوره ولایتی سازی ایرانا قیچی شد. فرزندی از سلاله امامت اعلام کرد که سربازانش در قنداق هستند. این عبارت اولین جمله مراسم افتتاحییه کارخانه ایرانا بود. اولین دستاورد اولین خروجی های ایرانا انقلاب 57 بود و دومین آن دفاع مقدس. جوان ایرانی در بستر تاریخ آب دیده شده بود و زمانه بهره برداری سرانجام فرا رسید. جوان ایرانیِ امروز آخرین نگارش کارخانه ایراناست. امید بر این است که این نگارشِ آخرین در عصر غیبت باشد. امام منتظر ماست. بچه ها بجنبیم که زود دیر می شود.

کاش زودتر به قصه می رسیدیم. ایکاشِ ما ایکاشِ تعارف و کلیشه نیست. ایکاشِ ما ایکاشِ وارثان نسل حماسه 8 ساله است. بیش از 200 هزار جان پاک در راه ایکاشِ خود دادند در راه گنج غم عشقِ خود. ما جوان ایرانی هستیم از نسل ایرانا. ایکاشِ ما معنی دیگری دارد. کاش در سقیفه بودیم. کاش لااقل بعد از سقیفه بودیم. کاش در جمل بودیم یا لااقل به صفین می رسیدیم. چه کسی جرأت دارد که ما باشیم و حکمیت را بر امام تحمیل کند آن هم ابوموسی؟ کاش بودیم. آخر امام حسن سلام الله علیه کجا صلح با معاویه کجا! اما در هیچ کدام اینها ما نبودیم. به هیچ دردی نخوردیم. دوستان گرامی احساس به درد نخوردن بد دردیست. سرباز را مرگ هزاران بار ساده تر است تا اینکه سربار امیرش شود. امروز باید همه غیبت هایمان جبران شود. جبران همه نبودن هایمان امروز است.

روشنفکرین محترم لطفاً بفرمایند که ما چطور باید با معاویه و عمروعاص و ابوموسی و مروان و اشعث و طلحه و زبیر طرح اتحاد بریزیم؟ اتحاد و انسجام بسیار بسیار زیباست اما با چه کسی؟ کسانی که مارک ایرانا بر سینه دارند از همه بیشتر بر ضرورت وحدت واقفند اما خط قرمز و معیار اتحاد چیست؟ ما انتظار نداریم که 70 میلیون ایرانیِ ولایتی داشته باشیم. هیچ عاقلی چنین توقعی ندارد آرزو داریم منتها در سطح بسیار ایده ال. جامعه جامعه چند صدایی است و هر کس امامی دارد. پس ولایتی بودنِ مطلق نمی تواند معیار اتحاد باشد. معیار ما برای وحدت قانون است. ما انتظار 70 میلیون ولایتی نداریم اما انتظار 70 میلیون قانون مدار را داریم. هر کس قانونیست متحد ماست و لا غیر. امام فرمود نخبگان مراقب باشند در این امتحان عظیم مردود نشوند که بعد از مردود شدن سقوط است و چند روز بعد فرمودند برخی خواص در این امتحان مردود شدند. لطفاً بفرمایند که با فرد در حال سقوط چطور می توان متحد شد؟ او با سرعت 100 متر بر ثانیه بر خلاف جهت قانون در حال برخورد با زمین است و از وحدت با او می گویند!

موسوی می گفت به جسد قانون هم احترام قائلم اما بر خلاف قانون و ادب و اخلاق خود را رئیس جمهور خواند قبل از اعلام نتایج. همسرِ پدر معنویش بر خلاف قانون و ادب و اخلاق اعلام کرد که اگر تقلب نشود پسر معنوی همسرم رئیس جمهور می شود. همسر این پسر معنوی با BBC اختلاط کرد که همسرم داماد لرستان است و فرزند آذربایجان بر خلاف قانون و ادب و اخلاق. (از اینکه دکترِ مملکت استدلال می کند اینچنین گذشتم). پدر و پسر و همسر معنوی و غیر معنوی جریان رفرمیست بر خلاف قانون و ادب و اخلاق جوان ما را کشتند، با صهیونیسم هم پیاله شدند و همه باور ما را به سخره گرفتند. لذا طرح اتحاد با تیپولوژی افرادی چنین یعنی چه؟ بفرمایند که با محسن سازگارا و نوری زاده و بهنود و مخملباف چطور باید متحد شد؟ با پیرموذن و باطبی و فاطمه حقیقت جو و نوام چامسکی و شیرین عبادی چطور؟ با گنجی و مهاجرانی و غفاری و کروبی و ... چطور؟

نه سقیفه تکرار خواهد شد نه حکمیت و نه ابوموسی. نه مالک بازخواهد گشت و نه معاویه به سلامت خواهد ماند. دیگر از صلح با معاویه خبری نخواهد بود. غیبت صغری هم نداریم. امامی داریم و شهدایی. شهدایی از جنس ایرانا. بدانند که ایرانا به تولید انبوه خود رسیده (به قول فرمانده نیروی هوایی جا برای انبار کردن موشک های پدافندی کم آورده ایم). دستبوس تمام قانون مدارانیم. دستبوس تمام امامان قانون مداریم. بدانند که ایرانا در مقابل تمام قانون گریزان خواهد ایستاد. اگر در مقابل اماممان بایستند ایرانا در مقابل تمام دنیایشان خواهد ایستاد. چه در کف خیابان ها و با دستور موسوی و منتظری و کروبی و صانعی و خاتمی و هاشمی و چه در کهریزک. ایرانا تحت فرماندهی امام خامنه ای و همه و همه جزیی از سپاهیان امام مهدی سلام الله علیه آماده ایم با قدرت هم آماده ایم. دولت کریمه یار به یاری خدا با دستان جوان ایرانی مستقر خواهد شد به زودی. و ما پیر و شهید مُلک مهدی سلام الله علیه خواهیم بود. بچه ها بجنبیم.

 

سلطان ازل گنج غم عشق به ما داد
تا روی در این منزل ویرانه نهادیم

در خرمن صد عاقلِ زاهد زند آتش
این داغ که ما بر دل دیوانه نهادیم